به گزارش سراج24، این روزها همه چیز موروثی شده است، از ریزش مو گرفته و رنگ پوست تا مدیریت انتشارات آثار پدر! البته پر بیراه نیست که برخی آقازاده ها ادعا کنند اگر نزدیک فرد به پدر، فرزند است اما اگر این پدر و فرزند، نوح و پسرش بودند چه؟ آیا باز هم باید رابطه نسبی را به رابطه تفکراتی ارجحیت داد؟!
از گذشته ای نه چندان دور مرسوم بوده که فرزندان وارثان پدر خوانده می شدند و این مسیر به اشتباه در راه تفکرات و عقاید نیز رسیده و هیچ دلیل عقلانی نمیتوان یافت که پدر و فرزند با یک نوع تفکر بیاندیشند و قضاوت کنند که نمونه های زیادی از این دست پس از همین انقلاب اسلامی نیز می توان مثال زد. آیت الله خزعلی و مهدی؛ آیت الله جنتی و فرزندی که اعدام شد و بسیار نمونه های دیگری که در این مقال نمی گنجد.
علی ایحال سوالی که این روزها ذهن خیلی ها را با خود درگیر کرده، این است که چرا مدیریت انتشارات آثار شهید سید مرتضی مطهری باید بر عهده پسر باشد و یا حتی نشر آثار امام خمینی(ره) نیز به همین گونه.
در این یادداشت به هیچ وجه به دنبال نقد تفکرات فرزندان شهید مطهری و بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی را نداریم اما هنوز کسی برای این سوال پاسخی ارائه نداده است که بر اساس کدام حجیت باید سرنوشت تفکرات و آثار یک فرد شاخص و تاثیرگذار در روند انقلاب اسلامی به دستان فرزندانش بیفتد؟!
شاید بارها این ضرب المثل را شنیده باشیم که «.... از فضل پدر تو را چه حاصل» اما متاسفانه این روزها برخی ها از فضل پدر حاصل می برند و حتی بدون آنکه قرابت عقیده ای چندانی با پدر مرحوم و شهید خود داشته باشند، شیک پوش و موقر بر استانه مدیریت انتشارات آثار پدر تکیه زده اند!
انتشارات صدرا یکی از همین انتشاراتی است که کلید مدیریت اش بر دست علی مطهری فرزند شهید بزرگوار مرتضی مطهری است. انتشارات صدرا، ناشر آثار استاد شهید مرتضی مطهری، در سال 1357 جهت تمرکز بخشیدن به نشر آثار آن اندیشمند به پیشنهاد ایت الله مطهری تأسیس شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی و شهادت استاد نیز این انتشارات زیر نظر "شورای نظارت بر نشر آثار استاد مطهری" به مدیریت علی مطهری مدیریت می شود.
مگر نه این است که در زمان حیاتِ شهیدی چون مرتضی مطهری فرزندش کمتر از دوستان و همراهان پدر با او همنشینی داشته و تقریبا می توان گفت از تفکرات او بی خبر است؟ مگر غیر از این است که تاریخ هم ثابت کرده که حتی اگر پدر پیامبر هم باشد لزومی بر تقدس فرزند وجود ندارد؟ پس چه می شود که انتشار آثار یک فرد که آینه تفکرات اوست در اختیار فرزندی قرار می گیرد که مشخص نیست با تفکرات و عقاید پدر هم مسیر است یا خیر؟!
به نظر می رسد در روزهایی که باب تحریف باز است و هر کسی به خود اجازه می دهد با نقل خاطره از امام راحل مسیر دنیاطلبی خود را هموار نماید، تابلوی انتشارات پدر فرصت مغتنمی برای فرزندان است که با نام پدر تفکرات خود را در کالبد بی جان پدر تزریق کند.
هر چند قطع این مهم به سرانجام نخواهد رسید چراکه درخت تنومند انقلاب پیش از این ثابت کرده سیلاب ها و تندبادها شدیدی چون فتنه88 نیز توان خم کردن این درخت تنومند را ندارد چه رسد به نسیم بی جان آقازاده ها!
